களஞ்சியம்

இண்டர்நெட் இல்லாமல் ஒரு நாள்!!

2011-12-14T20:37:00.001-08:00

இன்று அலுவலகத்தில் யாருக்கும் வேலை இல்லை.
ஆமாம் இண்டர்நெட் தான் வேலை செய்யவில்லையே.
எதுவாக இருந்தாலும் கூகுள் தாத்தாவிடம் கேட்கமால் ஒரு எழுத்துக் கூட அடிக்க மாட்டோம். அவ்வளவு மாரியாதை என்று நினைக்க வேண்டாம். பல போருக்குக் கூகுள் இல்லாமல் வேலைப் பார்க்கத் தெரியாது என்பது தான் உண்மை.

பலருக்கு காலை வந்தவுடன் முதல் வேலையே ஜிமெயில், யாகூ, போஸ் புக் பார்ப்பது தான். வேலை எல்லாம் அப்புறம் தான்.

என்ன பிரச்சனை என்று மண்டையை பிய்த்துக் கொண்டே பரபரப்பாய் இயங்கும் அட்மின்ங்கள் ஒருபுறம். யார் யார் ஆன்லைனில் தகவல் (நண்பர்கள் கூட்டம் கிளையன்ட் கூட்டம் அல்ல) அனுப்பியிருப்பார்களோ என்ற தவிப்பில் சிலர். வேலைத் தான் இல்லையே இன்றய பொழுதை சிரித்துப் பேசி மகிழ்ச்சியாகக் கழிப்போம் என்ற கூட்டம் ஒரு புறம், இப்படியே போனால் வேலையை எப்படி முடிப்பது என்ற கவலையில் மேலதிகாரிகள் ஒருபுறம். என்ன செய்வது என்றே தெரியாமல் என்னைப் போல் எதையோ கிறுக்கும் கூட்டம் ஒருபுறம்.

இன்றய பொழுது இப்படியே போய் விடுமோ?? காலை 9.30க்குத் தொடங்கி இப்போது மணி மாலை 4.00 . இன்னும் சரி செய்த பாடில்லை. சிறிது நேரம் வருகிறது. பின் இணைப்பு போய் விடுகிறது.

இப்பொழுது வீட்டிற்க்கு அனுப்பினால் நன்றாகத் தான் இருக்கும். ஒரு வேளை இப்பொழுது போகச் சொல்லிவிட்டு சனிக்கிழமை வரச் சொல்லிவிடுவார்களோ?? ஐயோ வேண்டவே வேண்டாம். இன்னும் 2 1/2 மணி நேரம் தானே இப்படியே ஓட்டிவிடுலாம்.

என்ன நான் சொல்வது சரி தானே??

இண்டர்நெட் இல்லாமல் இந்த பதிவை பதியக் கூட முடியவில்லை. இண்டர்நெட் இல்லாமல் உலகமே இருண்ட மாதிரி இருக்கிறது. என்ன செய்வது?? (!!!)

ஒரு விஷயம் இந்த இண்டர்நெட் இல்லாததால் தான் இன்று என்னால் ஓரு பதிவு எழுத முடிந்தது. எல்லம் நன்மைக்கே..

திங்கட்கிழமை ஏன் தான் வருகிறதோ!!

2011-12-12T20:22:00.000-08:00

காலையில் எழுக் கூட முடியவில்லை. அலுவலகம் வந்தும் கண்ணைச் சுழற்றுகிறது. ஞாயிறு ஒரு நாள் மட்டும் விடுமுறை என்றால் எப்படி? அதுவும் ஐ.டி. கம்பெனிகளில் பணிபுரியும் என் போன்றவர்களுக்கு போதவே போதாது..

திங்கட்கிழமை மட்டும் தான் இந்த உறக்கம். இதுவே ஞாயிறு என்றால்,விடிகாலையிலேயே முழிப்பு வந்து விடுகிறது. எனக்குத் தான் இப்படியா இல்லை நம்மைப் போல் பலருக்கும் இப்படித் தானா என்று தெரியவில்லை.

ஞாயிறு காலையிலேயே எழுந்து திருவல்லிக்கேணி பார்த்தசாரதி கோயிலுக்குச் சென்றோம். அங்கே பார்த்தசாரதிக்கு மட்டும் அல்லாமல் எல்லா மூலவர்க்கும் எண்ணைக்காப்பு நடக்கிறது என்று திரைப் போட்டு இருந்தார்கள். வைகுண்ட ஏகதேசிக்கு நான்கு நாட்களுக்கு முன்பு தான் திரையை எடுப்பார்களாம். அந்த மீசைக்காரனின் தரிசனம் கிடைக்கவில்லை என்ற கவலை ஒருபுறம் இருந்தாலும் அங்கு இருக்கும் பிரசாதக் கடையில் வடை, புளியோதரை வாங்கி உண்ண ஆரம்பித்தேன்.என் கணவரோ, இவள் கோவிலுக்கு வருவதே இதை உண்ணத்தான்
என்றுக் கூறிக்கொண்டு இருந்தார். பொது வாழ்க்கையில் இது போன்ற விமர்சனங்கள்
சகஜம் என்பதால் காதில் வாங்காமல் என் கடமையில் அது தான் உண்பதில் கருத்தாய் இருந்து உண்டு முடித்து வீடு திரும்பினோம்.

சமைத்து உண்ட பின் சிறிது உறங்கி எழுந்தால் மணி 4. வீட்டிலிருந்தால் இருவருக்குள்ளும் எப்பொழுதும் குஸ்தி தான் என்பதால் இருவரும் ஒரு மனதாய் ஓஸ்திக்கு போக முடிவு செய்திருந்தோம்.

படம் என்னடாவென்றால் இந்த ஓஸ்திக்கு எங்கள் குஸ்தியே மேல் என்பது போல் இருந்தது. தலைவழி வந்தது தான் மிச்சம். வீடு திரும்பி சாப்பிட்டு படுக்கலாம் என்றால் விஜய் டிவியில் நீயா? நானா?வில் ரஜினிதான் அன்றைய தினத் தலைப்பு. எப்படி விடுவது.

ரஜினியா?,தலைவலியா? தூக்கமா? என்ற போட்டியில் வென்றது தூக்கம் தான்.

இதைக் கஷ்ட்டப்பட்டு படிக்கும் உங்களுக்கே தூக்கம் வருகிறது என்றால் எனக்கு மட்டும் வராதா என்ன??

காலையில் எழுந்ததிலிருந்து தூக்கம் வருகிறது தூக்கம் வருகிறது என்று சொல்லிக் கொண்டேயிருக்கிறாயே என்ற என் கணவருக்காவே இந்த பதிவு.

என் தூக்கத்திற்கான காரணம் சரிதானே? நீங்களே நியாயத்தை சொல்லுங்கள்!!

காலம் காக்காய்களையும் மாற்றிவிட்டது!!

2011-12-09T05:54:00.000-08:00

நம் குழந்தை பருவத்தில் பகிர்ந்து உண்பதற்கு காக்காகையைத் தான் உதாரணமாக காட்டுவார்கள்.

எங்கு உணவைக் கண்டாலும் தான் மட்டும் உண்ணாமல் மற்ற காக்காகளையும் அழைத்து பகிர்ந்து உண்ணும்

அதனால் தான் பகிர்தலுக்கு காகத்தை சொல்வார்கள்.

சிறு வயதிலிருந்தே காகத்திற்கு உணவுக் கொடுக்கும் வழக்கத்தையும் உண்டாக்கினார்கள்

காலம் மாற மாற மனிதர்கள் தான் மாறுகிறார்கள் என்றால்
மனிதன் வைத்த உணவை உண்ட காகங்களும் மாறிவிட்டன!!

ஆமாம்!

இன்றும் காகங்கள் உணவைக் கண்ட உடன் மற்ற காகங்களை அழைக்கின்றன.
உணவைப் பகிர்ந்து கொள்ள அல்ல

சின்னக் குழந்தைகள் இனிப்புக்களை மற்ற குழந்தைகளிடம் காட்டிவிட்டு சாப்பிடுவார்களே அப்படித் தான் இன்றைய காக்காய்களும்நைநை காட்டிவிட்டு முடிந்த வரை அலகால் கொத்திக் கொண்டு சொல்கின்றன!!

குரல் கேட்டு ஆசையாய் பறந்து வந்த காகங்களின் நிலையோ அந்தோ பரிதாபம்!!

இது ஒரு புறமிருக்க,

இன்றய நவின காக்காய்கள் சிறு குழந்தைகளைப் போல அடம் பிடிக்கவும் ஆரம்பித்திருக்கின்றன.

ஆமாம்!!

தினமும் அதற்கு சப்பாத்தி, பூரி என்று விதவிதமாக வேண்டுமாம்
சப்பாத்தி வைக்கும் இடத்தில் சாதம் வைத்துப் பாருங்கள்
மறுநாள் காலை நமக்குத் தான் வேலை இருக்கும்.
ஆமாம் சாதம் வைத்த இடத்தில் அப்படியே இருந்தால் நாம் தானே சுத்தம் செய்ய வேண்டும்

இதுவே சப்பாத்தி. பூரி என்று வைத்துப் பாருங்கள். ஒன்று விடமால் சாப்பிட்டு இடத்தையும் சுத்தப் படித்தியிருக்கும்

சாதத்திற்கு மட்டுமல்ல இட்லி, தோசைக்கும் இதே நிலை தான்!!

சாதம் சாப்பிடும் போது குழந்தைகள் மட்டுமல்லாமல் பெரியவர்களும் கூட சில நேரங்களில் சிந்திவிடுகிறோம், காக்காய் சிந்துவதை பெரிதாக சொல்கிறாயே என்று கேட்க வேண்டாம்

நான் சிந்துகிறது என்று எழுத வரவில்லை
தீண்டுவதே இல்லை என்று தான் சொல்கிறேன்....

மனிதன் காக்கா பிடிக்கிறான் என்றால்,
காக்கவொ மனிதனைப் படிக்கிறது

காலம் காக்காய்களையும் மாற்றிவிட்டது!!

பதிவு ஆரம்பம்... இது தொடருமா??

2011-12-01T06:39:00.000-08:00

காலம் பல கடந்து விட்டது.
என் பதிவு பதிவாகி.
வேலை வேலை
அவ்வை சண்மூகி வாழ்கையாகி விட்டது
வீட்டிலும் வேலை
ஆபிஸ்லும் வேலை
எங்கு போய் பதிவது.

இப்படியே சொல்லிக் கொண்டு இருந்தால் எப்படி என்று
இன்று ஆரம்பித்து விட்டேன்.

தமிழ் தட்டச்சு மறந்தே போய் விட்டது.
தட்டுத் தடுமாறி அடிக்க ஆரம்பித்தவுடன்
அழைப்பு வந்து விட்டது என் கணவரிடம் இருந்து.

விடை பெறுகிறேன்
பார்க்கலாம் என் பதிவு தெடருமா என்று!!!

மீண்டும் வருகிறேன்!!

2009-12-15T08:29:00.000-08:00

மீண்டும் வருகிறேன்!!

ரொம்ப நாட்கள் ஆகி விட்டது ப்ளாக் எழுதி.
இப்பொழுது மீண்டும் வருகிறேன் ப்ளாக் எழுத..

கடந்த ஒரு வருடத்தில் நிறைய நடந்து விட்டது.

திருமணம் முடிந்து என் கணவருக்கு வேலை மதுரைக்கு மாற்றலாகி விட்டதால்
பார்த்துக் கொண்டிருந்த வேலையை விட்டு மதுரை வந்து இங்கே திரும்பவும் வேலை தேடும் படலத்தைத் தொடங்கி ஒரு கம்பெனியில் வேலையும் வாங்கி நேரம் ஒத்து வராத காரணத்தால் அந்த வேலையும் விட்டு இன்று வீட்டில் சும்மா இருக்கிறேன்.

என்ன செய்ய எனக்கும் என் கணவருக்கும் வெவ்வேறு பணி நேரம்.எனக்கு 10 மணி தொடங்கி மாலை 7 மணிக்கு முடியும் என்றால்
என் அவர்க்கு மதியம் 1 தொடங்கி இரவு 10.30 அல்லது 11 மணி வரை வேலை.
சந்திக்கும் வேளை குறையும் பட்சத்தில் கருத்து வேறு பாடும், பிரச்சணைகளும் வரத்தானே செய்யும்.அதனால் தான் இன்று வேலையை விட்டு வீட்டில் சும்மா இருக்கிறேன்.

வேலைக்குப் போகாத திருமணம் ஆன பெண்கள் வீட்டில் சும்மா இருப்பதாக கூற கூடாது.

எத்தனை வேலைகள்!!

சமைப்பது, மாவாட்டுவது, துணிகளை துவைக்கும் இயந்திரத்தில் போட்டு துவைத்த பின் காய வைத்து மடித்து எடுத்து வைப்பது!!,பணிப் பெண் வீடு கூட்டி, பாத்திரம் கழுவுவதை மேற் பார்வையிடுவது!!

இப்படி நிறைய வேலைகள்.

வேலைக்கு போகும் திருமணம் ஆன பெண்களும் இந்த வேலைகளை எல்லாம் செய்யாமல் இல்லை.
மேலே சொன்ன அத்தனை வேலையையும் பார்க்க திட்டம் திட்டி வீட்டு வேலையோடு அலுவலக வேலையையும் செய்யத் தான் செய்யகிறார்கள்.

இதில் நான் இரண்டாம் ரகம்

வீட்டு வேலையோடு அலுவலக பரபரப்புமாக இருந்த எனக்கு
இன்று எப்படி பொழுதைக் கழிப்பது என்றே தெரியவில்லை.

பெண்கள் வேலைக்கு போவது பணம் சம்பாதிக்க மட்டும் அல்ல
வேலைக்கு போவதால் ஒரு வித தைரியம் கிடைக்கிறது.
மற்றவர்களுக்கு நம்மாலும் உதவ முடியும் என்ற எண்ணம் உண்டாவதால்
வேலைக்கு போகும் பெண்ணிற்கு ஒரு கம்பீரம் உண்டாகிறது.

ஆனால் வேலை இல்லாமல் வீட்டில் இருக்கும் பெண்ணிற்கோ தேவையே இல்லாத எண்ணங்கள்..

அதனால் தான் மீண்டும் எழுதலாம் என்று தொடங்கியிருக்கிறேன்.
நிறைய புத்தகம் வாசிக்க ஆரம்பித்து இருக்கிறேன்.

இந்த நிலையில் மீண்டும் சென்னைக்கு மாற்றலாகி விட்டது என் கணவருக்கு.

கணிணியும் இல்லாத நிலையில் திரும்பவும் நான் எழுதுவது தடைப் பட்டுப் போக நிறைய வாய்ப்பு உள்ளது.

வாழ்க்கை என்னும் சக்கரம் எவ்வளவு வேகமாக சுற்றுகிறது.
அந்த சக்கரத்தில் மாட்டிக் கொண்டு நானும் சுற்றிக் கொண்டு இருக்கிறேன்.

பார்க்கலாம் என்ன நடக்கிறதேன்று....

மீண்டும் சென்னைக்கு வரும் எங்களுக்கு தங்க வீடு வேண்டும் அல்லவா?
அதைத் தேடி அலைந்த கதையை அடுத்த பதிவில் சொல்கிறேன்.

2010ல் சென்னைவாசி நான்!!
மீண்டும் வருகிறேன்!!

satisfaction and efficiency

2009-03-08T21:26:00.000-07:00

A German once visited a temple under construction where he saw a sculptor making an idol of God. Suddenly he noticed a similar idol lying nearby. Surprised, he asked the sculptor, "Do you need two statues of the same idol?" "No," said the sculptor without looking up, "We need only one, but the first one got damaged at the last stage." The gentleman examined the idol and found no apparent damage. "Where is the damage?" he asked. "There is a scratch on the nose of the idol." said the sculptor, still busy with his work. "Where are you going to install the idol?"

The sculptor replied that it would be installed on a pillar twenty feet high. "If the idol is that far, who is going to know that there is a scratch on the nose?" the gentleman asked. The sculptor stopped his work, looked up at the gentleman, smiled and said, "I will know it."

The desire to excel is exclusive of the fact whether someone else appreciates it or not. "Excellence" is a drive from inside, not outside. Excellence is not for someone else to notice but for your own satisfaction and efficiency...

படித்ததில் ரசித்தது!!

நடக்கட்டும் நடக்கட்டும்!!

2008-12-31T04:41:00.000-08:00

புத்தாண்டு பிறக்கப் போகிறது
இனி நடப்பது எல்லாம் நல்லப் படியாக நடக்கட்டும்

உண்ண உணவின்றி தவிப்போர்க்கு நல்ல உணவு கிடைக்கட்டும்
இருக்க இடமின்றி தவிப்போர்க்கு நல்ல இருப்பிடம் கிடைக்கட்டும்
வேலையின்றி தவிப்போர்க்கு நல்ல வேலைக் கிடைக்கட்டும்
வேலையில் இருந்தும் வேலையில்லாமல் தவிப்போர்க்கும் நல்ல வேலைக் கிடைக்கட்டும்

நாட்டில் விலைவாசி குறையட்டும்
இல்லோர் இல்லாமலே போகட்டும்
நல்லோர் நலமுடன் வாழட்டும்
நாட்டில் கல்வியாளர் பெருக்கட்டும்

கன்னியருக்கு மணவாழ்க்கை அமையட்டும்
மணமானோருக்கு மகப்பேரு கிட்டட்டும்
குழந்தைகளுக்கு பள்ளியில் அனுமதி கிடைக்கட்டும்
வீட்டில் என்றும் அமைதி நிலவட்டும்

நடக்கட்டும் நடக்கட்டும் எல்லாம் நல்ல படியாக நடக்கட்டும்

இனிய புத்தாண்டு வாழ்த்துக்கள்!!

தர்மம்!!

2008-12-03T03:22:00.000-08:00

கேட்டு வாங்குபவன் பிச்சைக்காரன்
கேட்காமலேயே எடுத்துக் கொள்பவன் பஸ் கண்டக்டர்.

அன்றும் இன்றும்

2008-10-31T23:07:00.000-07:00

அன்று,

காலை எழுந்தவுடன் கணிணி - பின்பு
சுகமான ஒரு குளியல்.
கனிவுடன் அம்மா கொடுக்கும் நல்ல சாப்பாடு
பகல் முழுதும் அலுவலகம்
மாலை நண்பர்களுடன் நல்ல அரட்டை
இரவு முழுதும் நல்ல உறக்கும் என்று
வாழ்ந்தது நான் திருமதி ஆவதற்கு முன்பு..

இன்று,

காலை எழுந்தவுடன் சமையல் - பின்பு
அவசரமாய் ஒரு குளியல்.
கனிவுடன் நானே சமைத்த (நல்ல) சாப்பாடு
பகல் முழுதும் அலுவலகம்
பாதி இரவு அடுத்த நாளைய சிந்தனை
மீதி இரவு சிறிது நேரம் நல்ல உறக்கும் என்று
வாழ்வது நான் திருமதி ஆன பின்பு..

திருமண அழைப்பு

2008-08-27T21:04:00.000-07:00

என் மண நாளை என்னை விட அதிக ஆவலுடன்
எதிர்பார்த்து காத்திருக்கும் என்
நண்பர்களுக்கு என் இனிய வணக்கம்.

அனைவரையும் நேரில் அழைக்க ஆசை.

ஆனால்,

நேரம் என் கட்டுப்பாட்டுக்குள் இல்லாத காரணத்தால்
பலரின் நண்பராக இருக்கும இந்த கணினியின்
உதவியுடன் உங்களைச் சந்திக்கிறேன்.

இதை நேரடி அழைப்பாக நினைத்து
நீங்கள் உங்கள் குடும்பத்துடன் வந்து
என் திருமணத்தையும் (செப்டம்பர் 11) வரவேற்பையும் (செப்டம்பர் 12)
சிறப்பிக்க வேண்டுகிறேன்.

இப்படிக்கு,
உங்கள் வரவையும், நட்பையும் என்றும் விரும்பும்

நிவேதிதா....

தென்னக ரயில்வே - சிறப்பு ரயில்

2008-06-10T23:31:00.000-07:00

தென்னக ரயில்வே நிறைய சேவைகளை அறிவித்தாலும், பல இன்னல்களையும் கூடவே தருகிறது. இரயில் நிலையங்களில் இரயில்களின் வருகைப் பற்றி அறிவிப்பார்கள் அல்லாவா.. அதைக் கூட அதிகம் அக்கறை எடுக்காமல் தகவலை சரியாகத் தெரிந்துக் கொள்ளாமல் தப்பும் தவறுமாக அறிவிக்கிறார்கள். இரயில் இந்த பிளாட்பாரத்தில் வரும் என்று சொல்விட்டு மாற்றுவது. இதாவது சிறப்பு ரயில் என்பதால் சகித்துக் கொள்ளலாம். ஆனால் வராத ஒரு இரயில் வந்து விட்டதாகத் திரும்பத் திரும்ப அறிவித்து மக்களைக் குழப்பி அவர்களை அலைக்கழிப்பது என்பது தண்டிக்கத் தக்க, வருந்த தக்க ஒன்று. முதியோர், உடல் ஊனமுற்றோர், குழந்தைகள் என வரும் இம்மாதிரி இடங்களில் இப்படி பொறுப்பில்லாமல் நடந்துக் கொள்வது கண்டிக்கப் பட வேண்டிய ஒன்று. சம்பந்தப் பட்டவர்கள் யோசிப்பார்களா??

மேலும் சிறப்பு ரயில் என்று விடுகிறார்கள். அதில் சிறப்பு என்னவென்றால் நாம் எப்படியும் ஊர் போய் சேர்ந்து விடுவோம் என்பது மட்டுமே.. எப்பொழுது வரும். தெரியாது. வர வேண்டிய நேரத்தில் இருந்து 2 அல்லது 3 மணி நேரத்திற்குள் வரலாம். சரி எப்பொழுது போய் சேரும்.. சேர வேண்டிய நேரத்திற்கு 3 அல்லது 4 மணி நேரத்திற்குள் சேரலாம். எதிரே வரும் அனைத்து இரயிலையும் வரவேற்று வழியனுப்பி.. இதை நம்பி நாம் எப்படி அலுவலகம் போவது. எத்தனைப் பேர் எத்தனை அவசர வேலையை வைத்துக் கொண்டு இரயில் ஏறி இருப்பார்கள். எத்தனைப் பேர் அலுவலகம் செல்ல வேண்டியிருக்கும். அத்தனையும் இவர்களின் திட்டமின்மையால் வீணாகி விடுகிறது. மக்கள் அல்லல் படுவதும் அவதிப்படுவதும் தான் மிச்சம்.

ஞாயிறு அன்று மாலை 6 மணிக்கு புறப்பட வேண்டிய வண்டி இரவு 8:30 க்கு கிளம்பி, காலை 4:15 க்கு சென்னை வந்து சேர வேண்டியது, எல்லா இரயிலுக்கும் வழி விட்டு காலை 10:30 க்கு சென்னையை அடைந்து, அங்கிருந்து நான் என் இருப்பிடம் வந்து அடைந்தப் போது மணி மதியம் 12:45.. அதற்குப் பின் நான் தயாராகி எங்கே அலுவலகம் போவது. ஒரு நாள் தேவையே இல்லாமல் ஒரு விடுமுறை வீணானது மட்டும் இல்லாமல், எத்தனை அசவ்ரியங்களை எதிர் கொள்ள வேண்டியதாகி விட்டது. இரயில்வே நிர்வாகம் கொஞ்சம் யோசித்தால் நன்றாக இருக்கும். யோசிப்பார்களா???

கடிகாரம்

2008-06-03T22:43:00.000-07:00

என் கட்டுப்பாட்டிற்க்குள் இருக்க வேண்டியவன் நீ
என் கட்டுப்பாட்டை மீற என்ன தைரியம் உனக்கு!

உன்னை நினைக்கையில்

2008-06-03T22:41:00.000-07:00

உன்னை நினைக்கையில் எனக்கு
கவிதை கூட வருகிறது
உன்னை நினைக்கையில் எனக்கு
கத்திரி வெயில் கூட குளிர்கிறது
உன்னை நினைக்கையில் எனக்கு
வாழக் கூட பிடிக்கிறது
உன்னை நினைக்கையில் எனக்கு
சாதிக்கக் கூட தோன்றுகிறது
உன்னை நினைக்கையில் எனக்கு
எல்லாமே பிடிக்கிறது
ஆனால் உனக்கோ
என்னை நினைக்கையில் எரிச்சல் மட்டுமே வருகிறது

என்னக் கொடுமை சார் இது!!!

லைசன்ஸ் வாங்கியாச்சா??

2008-06-03T00:17:00.000-07:00

ஒரு வழியா நானும் கார் ஓட்டக் கத்துக்கிட்டு லைசன்ஸ் வாங்கியாச்சு!!

முன்னல்லாம் LLR வாங்க RTO ஆபிஸ் போனா ஓட்டுனர் பயிற்சி பள்ளி நடத்துபவர்களோ இல்லை மற்றவரிடமோ கேட்டு LLR தேர்வில் கேட்கப்படும் கேள்விகளுக்கு விடை அளிப்பார்கள்.. ஆனால் இப்போது அது எல்லாம் முடியாது. தற்போது LLRக்கு ஆன்லைன் தேர்வு முறை வந்து விட்டது. அதாவது LLR வாங்கும் நபர் தானே கணிணியின் முன் அமர்ந்து அவருக்குக் கேட்கப்பட்டிருக்கும் கேள்விகளுக்கு விடை அளிக்க வேண்டும். முன்னே எழுதியவரிடம் எல்லாம் கேட்க முடியாது. ஆமாம் ஒவ்வொருவருக்கும் ஒவ்வொரு கேள்வி அல்லவா இருக்கும். அதனால் கேட்டு எல்லாம் எழுத முடியாது.சாலை விதிகள் தெரிந்திருந்தால் மட்டுமே LLR. அதுவும் 10 கேள்விகளில் 8 கேள்விக்காவது சரியாக விடை அளித்திருக்க வேண்டும்.இந்த முறையை நான் வரவேற்கிறேன். ஆமாம் மக்கள் இதற்காகவாவது சாலை விதிகளை அறிந்துக் கொள்வார்களே!! நானும் இரு சக்கர வாகனத்திற்கு லைசன்ஸ் வாங்க வேண்டும். அதனால் தான் சாலை விதிகளைத் தேடித் தேடிப் படித்துக் கொண்டுருக்கிறேன்.

இந்த இரு சக்கர வாகனங்களுக்கு 8 போடச் சொல்வது போல் நான்கு சக்கர வாகனத்திற்கு 'H' போட சொன்னால் எவ்வளவு நன்றாக இருக்கும். கேரளாவில் உள்ள இந்த முறையைத் தமிழ் நாட்டிலும் பின்பற்றினால் எவ்வளவு நன்றாக இருக்கும். முறைக்காதீர்கள் 'H' போடுவது கஷ்டம் என்பது எனக்குத் தெரியும். ஆனால் இப்பொழுது தேர்வு எப்படி நடக்கிறது தெரியுமா?

தேர்வு நடப்பது பீச் ரோட்டில். நல்ல நீளமான ரோடு. ஒரு தடவைக்கு 4 நபர்களை ஏற்றுக் கொள்கிறார்கள். இதில் நீங்கள் முதல் மூன்று பேரில் நீங்கள் ஒருவராக இருந்தால் கவலையே இல்லை உங்களுக்கு. ஆமாம் நீங்கள் வண்டியை முதல் கியரில் கிளப்பி, 2, 3, 4 என மாற்றி ஓட்டிக் காண்பித்தாலே போதும். லைசன்ஸ் உறுதி. ஆனால் இந்த நான்காம் நபரின் நிலமை தான் கொஞ்சம் கஷ்டம்.

ஆமாம் மூன்று பேர் ஆளுக்கு 3 அல்லது 4 நிமிடம் ஓட்டி இருந்தாலும் வண்டி ஒரு கட்டத்தில் திருப்பும் கட்டாயத்திற்கு வந்து விடும் அல்லவா? அதனால் மாட்டப் போவது அந்த நான்காவது நபராகத் தானே இருக்கும். கிளட்சு, பிரேக் போட்டு வண்டியை நிறுத்தி, முதல் கியர் போட்டு, ஸ்டியரிங்கை வலப் பக்கம் திருப்பி, கிளட்சிலேயே வண்டியை சிறுது தூரம் நகர்த்தி, பின் ரிவர்ஸ் கியர் போட்டு அப்பா சாமி எழுதுறப்போவே கண்ணக்கட்டுதே......

இதை வைத்து அவர்கள் எப்படித்தான் முடிவு செய்கிறார்களோ, தெரியவில்லை. அந்த மூன்று பேருக்கும் இதில் தகராறு இருக்கும் பட்சத்தில் நிலமை என்னாகும்?? சரி இப்ப என்ன ஆச்சு?? ஏன் இப்படி புலம்புகிறேன்னு கேட்பது காதில் விழுகிறது. அந்த நான்காம் நபர் நான் தான். :)

போராட்டமே வாழ்கையாகி விட்டது. எதுவும் எனக்கு போராடாமல் கிடைத்ததில்லை. ஆனாலும் இந்த போராட்டம் எனக்குப் பிடித்திருக்கிறது.

கஷ்டப் படாமல் கிடைப்பது என்றும் நிலைக்காது.
கஷ்டப்பட்டு அடைவது என்றும் நம்மை விட்டுப் போகாது அல்லவா..

விடாமல் முயன்றுக் கொண்டேயிருங்கள் நிச்சயம் ஒரு நாள் வெற்றிக் கிட்டும்...

உறவு மேம்பட.....

2008-06-01T21:30:00.000-07:00

1. நானே பெரியவன், நானே சிறந்தவன் என்ற எண்ணத்தை , அகந்தையை விட வேண்டும் (Ego)
2. தேவை இல்லாதவற்றை பேசுவதை நிறுத்த வேண்டும் (Loose Talk)
3. பிரச்சனைகளை எளிமையாக கையாள வேண்டும் (Diplomacy), விட்டுக் கொடுத்து பழக வேண்டும் (Compromise)
4. சில நேரங்களில் சில சங்கடங்களை சகித்துத் தான் ஆக வேண்டும் (Tolerance)
5. நேரம் காலம் அறியாமல் எல்லோரிடமும், தேவையோ, தேவை இல்லையோ சில விஷயங்களைச் சொல்லிக் கொண்டு இருக்காதீர்கள்.
6. பிடிவாதத்தை விட்டு விடுங்கள் (Flexibility)
7. மற்றவர்களுக்கு மரியாதைக் காட்டவும், இனிமையாக பேசவும் மறக்காதீர்கள் (Courtesy)
8. மற்றவர்களை பார்க்கும் போது புன்னகைக்கவும், பேசவும் கூட நேரம் இல்லாதது போல் நடிக்காதீர்கள்.
9. பிரச்சனையின் போது மற்றவர் விட்டுக் கொடுக்க வேண்டும் என்று எண்ணாமல், நீங்களே முதலில் விட்டுக் கொடுத்து விடுங்கள்.

- போனால் போகட்டும்...............
கொண்டாடுவோம்............... நூலில்....

ஓஷோவின் அனுபவங்களிலிருந்து சில....

முயன்று தான் பாருங்களேன்!!

சபாஷ் பிறந்தக் கதை!!

2008-05-17T04:15:00.000-07:00

கி.பி. 1587ல் பாரசீகத்தை ஆண்ட மன்னர் ஷா அப்பாஸ். இவர் ஆட்சியின் போது துருக்கியும் உஸ்பெக்கும் பாரசீகத்தை தாக்கியது. மிகுந்த மன உறுதுயுடன் போராடி வெற்றியும் பெற்றார் ஷா அப்பாஸ். இப்படி தான் பாரசீக சாம்ராஜ்யம் உருவானது. இவர் தான் இஸ்பஹான் நகரை பாரசீகத் தலைநகராக்கியவர். மொகலாயர்கள் இந்தியாவை ஆண்ட காலத்தில், காபூல் மற்றும் கந்தஹாரை மிகவும் எச்சரிக்கையாகப் பாதுகாத்து வந்தார்கள். காரணம், வெளி நாட்டார் இந்தியா மீது படையெடுத்து வந்தால் இந்த இரு பிரதேசங்களின் வழியே தான் வரவேண்டும் என்பதால் தான் இந்த பாதுகாப்பு.

1607 மார்ச்சில் ஷா அப்பாஸ் இந்தியா மீது படையெடுத்தார். கந்தஹாரில் அவர் படை முகாமிட்டது. அப்போது அங்கு ஜஹாங்கீர் ஆட்சி இருந்தது. ஜஹாங்கீரின் சேனாதிபதி தன் திறமையால் ஷா அப்பாஸின் படைகளை விரட்டியடித்தார். இதையறிந்த ஷா அப்பாஸ், ஜஹாங்கீருக்கு ஓர் ஓலை அனுப்பினார்.

தன் படைகள் ஜஹாங்கீர் மீது படையெடுத்ததை தாம் ஒப்புக் கொள்ளவில்லை என்றும், தமக்குத் தெரியாமல் இது நடந்துவிட்டதாகவும், ஜஹாங்கீருடன் நட்புக் கொள்ளவே தாம் விரும்புவதாகவும், இரண்டு முஸ்லிம் அரசுகளும் சிநேகமுடன் இருப்பதே நல்லது என்றும் சொல்லி ஓலை அனுப்பினாராம்.

இதைக் கேட்ட ஜஹாங்கீர் 'இது ஷா அப்பாஸ் வேலை' என்று சொல்லி மகிழ்ந்தாராம்.

அதாவது தோல்வியைத் தன் சமார்த்தியத்தால் வெற்றியாக மாற்றியவர் ஷா அப்பாஸ். அதன் பிறகு இதைப் போன்ற செயல்களை யார் செய்தாலும் 'ஷ பாஸ்' சொல்வது வழக்கமாகி விட்டது. ' ஷா அப்பாஸ்' என்பது 'ஷபாஸ்' என்று உருதுவில் மாறி, பிறகு 'சபாஷ்' என்று தமிழில் மாறியதாகச் சொல்கிறார்கள்.

அட இது நிஜந்தானா என்று எல்லாம் கேட்கப்படாது. சுவாரஸ்யமாக இருந்தது, அதனால் உங்களிடம் பகிர்ந்துக் கொண்டேன் அம்புட்டுத் தான்.. வரட்டா??

பத்து மாதக் குழந்தை

2008-05-17T04:10:00.000-07:00

சென்னைக்கு நான் பத்து மாதக் குழந்தை. என்ன இதற்கு முன் சென்னைக்கு நீ வந்ததே இல்லையா? என்று கேட்காதீர்கள். அதை நான் கர்பகாலம் என்று தான் சொல்வேன்.(4+6) என கல்லூரி நாட்களிலும், கல்லூரி முடிந்து வேலைத் தேடும் போது என்று பத்து மாதம் இருந்திருப்பேன் கர்பத்தில் உள்ள குழந்தை வயிற்றுனுள் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக வளர்வதைப் போல நானும் என் சித்தப்பா வீட்டிலும், என் மாமா வீட்டிலும் கொஞ்சம் கொஞ்சம் உறவுகள் பற்றிய அறிவை வளர்த்துக் கொண்டேன். உறவுகளிடம் எப்படி நடந்துக் கொள்ள வேண்டும். எப்படி நடந்தால் அவர்களுக்கு நல்லவளாக இருப்பேன் என்று கொஞ்சம் கொஞ்சமாக நன்றாகவே கற்றுக் கொண்டேன்.அப்போது நான் கூட்டுப் பறவை. நிறைய கட்டுப்பாடுகள். உடைக்கவும் முடியாது. அதில் சிக்கித் தவிக்கவும் மனம் வராது.

ஆனால் இன்று நான் சுதந்திரப் பறவை. என்னைக் கேட்க யாருமில்லை என்றாலும் நான் வரம்பு மீற நினைத்ததில்லை.ஹாஸ்டல் வாழ்க்கை. வொவ்வொரு மொழி பேசும் பெண்கள். வித்தியாசமான சூழ்நிலை.

நினைத்ததை சுதந்திரமாக இன்று செய்ய முடிகிறது. கார் ஒட்டக் கற்றுக் கொள்ள வேண்டும் என ஆசைப் பட்டேன். அதற்கும் சேர்ந்தாகி விட்டது. இந்த மாத இறுதிக்குள் நிரந்தர உரிம்மும் வாங்கி விடுவேன். நிறைய புத்தகங்கள் படிக்க ஆசை. அதையும் ஆரம்பித்து விட்டேன். ஓவியம் வரையும் எண்ணம் மட்டும் நிறைவேறாமல் இருக்கிறது. ஐ.டி யில் ஐக்கியம் ஆகிவிட்டேன் அல்லவா, அலுவலக நாட்களில் சுத்தமாக நேரம் கிடைக்க மாட்டேங்கிறது. வார இறுதியில் துணி துவைக்கவும், அலமாரியை சீர்படுத்தவும், தேவையானவற்றை வெளியேச் சென்று வாங்கவுமே நேரம் சரியாக உள்ளது.

ஆனாலும் எனக்கு இந்த வாழ்க்கைப் பிடித்திருக்கிறது. என்னாலும் பிறருக்கு உதவ முடிகிறது என்பதாலும், என் அப்பா, அம்மா, தங்கை எல்லோருக்கும் அவர்கள் ஆசைப்படுவதை எல்லாம் வாங்கிக் கொடுக்க முடிகிறது என்பதாலும் எனக்கு இந்த வாழ்க்கைப் பிடித்திருக்கிறது. ஆனால் வீட்டுச் சாப்பாடு மட்டும் எனக்குக் கிடைக்கவே மாட்டேங்கிறது. இந்த ஒன்றைத் தவிர நான் பத்து மாதக் குழந்தையாக நிறைய புதுபுதுப் அனுபவங்களைப் அனுபவித்துக் கொண்டு தான் இருக்கிறேன்.

சரி சரி இப்படியே வெட்டிக் கதை பேசிக்கிட்டு இருந்தா வேலையை யார் பார்ப்பது.. என்னபா ரைட்டா?? ஒக்கே அதனால இப்பால ஜீட் விட்டுக்கினு அப்பால வரேன்....

நோ கவலை ப்ளிஸ்!!

2008-05-16T04:03:00.000-07:00

இன்று நம்மில் பலர் நிறைய படித்து, புத்திசாலியாகத் திகழ்கிறார்கள். அப்படிப் பட்டவர்கள் கவலையில் சிக்கித் தவித்தால், அவர்கள் படித்த படிப்பிற்கோ, அவர்களுடைய அறிவிற்கோ எந்தவித பிரயோஜனமும் இல்லை.

வாழ்க்கையில் முன்னேறிய பலருடைய வாழ்க்கையைத் திருப்பிப் பார்த்தால் நமக்கு ஒன்றுத் தெரியும். அவர்கள் தேவையற்ற விஷயங்களுக்கு எல்லாம் கவலைப்பட்டுருக்க மாட்டார்கள் என்று.

கவலை என்பது ஒரு அரக்கனைப் போன்றது. அது நம் மனதுள் புகுந்து விட்டால் பல நல்ல சிந்தனைகள் நம் மனதை விட்டுப் போய் விடும். நல்ல சிந்தனை என்பது தவம் போன்றது. நம் எண்ண அலைகள் பலவிதமாக மாறி இறுதுயில் ஒரு புதிய பரிமணத்தை அடைவது என்ப்து தவத்திற்கு பின் கிடைக்கும் வரம் போன்றது.

நாம் கவலையுடன் இருந்தால் நல்ல சிந்தனை மட்டும்மல்ல, சுய நினைவும், கல்வியால் நாம் பெற்ற அறிவும் கூட வராமல் போய் விடும். நம் லட்சியம் மற்றும் சுயமுயற்சியால் நாம் அடைய வேண்டிய முன்னேற்றத்தை கவலையால் அடையாமலே போய் விடலாம்.

கவலைகள் பலவிதம். அது ஒவ்வொருவருக்கும் ஒவ்வொரு விதமாக இருக்கும். நான் ஏதோ கவலையில் இருந்த போது என் நண்பர் எனக்கு கூறிய அறிவுரை இது.

' உனக்காவது உன் கவலை என்னவென்றாவது தெரிந்திருக்கிறது. அதனால் எளிதில் வெளியே வந்து விடலாம்.

ஆனால் நிறைய பேருக்கு அவரகள் எதற்காக கவலைப் படுகிறோம் என்றே தெரியாமல் இருக்கிறார்கள்.

அவர்களை நினைத்துப் பார்த்தாலே உன் கவலை எல்லாம் உனக்கு பெரிதாகத் தெரியாது' என்று...

என்ன என் நண்பரின் கருத்து சரிதானே?

நம் மனம் கவலையைப் போட்டு வைக்கும் குப்பைத் தொட்டிக் கிடையாது.

சந்தோஷம் சந்தோஷம் வாழ்க்கையின் பாதி பலம்
சந்தோஷம் இல்லையென்றால் மனிதற்கு ஏது பலம்

அதனால் தான் சொல்கிறேன். எப்பொழுதும் சந்தோஷமாக இருங்கள் என்று..
இது எனக்கும் கூட நன்றாகவே பொருந்தும்.

பொன்னை உயர்வைப் புகழை விரும்பிடும்
என்னைக் கவலைகள் தின்னத் தகாதென்று
நின்னைச் சரணடைந்தேன் கண்ணம்மா!!

- பாரதியார்

கோபமும் வீரமும் வேறு படுவது எங்கே?

2008-05-04T00:23:00.000-07:00

விகடன் பிரசுரத்தில் வெளிவந்துள்ள செங்கோட்டை ஸ்ரீராம் எழுதிய 'மறந்து போன பக்கங்கள்' நூலைப் படித்தேன்..

ஒவ்வொரு விஷயத்தையும் நம் அனுபவத்தால் தெரிந்துக் கொள்ள வேண்டும் என்றால் அதற்கு நம் வாழ்நாள் முழுதும் கூட போதாமல் போகலாம். ஆனால் அதையே அனுபவம் பெற்ற பல பெரியவர்களிடமிருந்து பெற்றால் குறைந்த காலத்தில் நிறைய அனுபவங்களைத் தெரிந்துக் கொள்ளலாம். ஆனால் கையைச் சுடும் என்றாலும் தீயைத் தொட்டுப் பார்த்து ஆமாம் 'சரி தான், சுடுகிறது என்று சொல்லும் ஆசாமிகள் ஆயிற்றே நாம்!!

இதை ஏன் சொல்கிறேன் என்றால் நான் மிக எளிதில் கோப்ப்படக்கூடிய பெண் நான். கோபத்தில் என்ன சொல்கிறேன், என்ன செய்கிறேன் என்று தெரியாமல் எதையாவது செய்து விட்டு பின் வருத்தப்படுவேன். பெற்றோரும், நண்பர்களும் சொல்லி இப்போது கோபத்தை கட்டுப்படுத்தக் கற்றுக் கொண்டுருக்கிறேன். நான் கோபத்தில் எதையாவது சொல்லிவிட்டு 5 அல்லது 10 கழித்து நான் யோசிக்க ஆரம்பிக்கும் பொழுது தான் என் தவறு எனக்கு உறைக்கும். உடனே சம்பந்தபட்டவர்களிடம் 'சாரி கேட்டுக் கெஞ்சி அவர்களை சமாதனப்படுத்திவிடுவேன். அவர்கள் அப்போது சமதானம் ஆனாலும் அவரகள் மனதில் அந்த வடு இருக்கத் தானே செய்யும். இந்தக் கட்டுரையை படிக்கும் போது தான் என் மரமண்டையில் யாரோ சம்மட்டியால் அடித்தது போல் இருந்தது.

சுவாமி விவேகனந்தரை எனக்கு மிகவும் பிடிக்கும். அவர் சிஷ்யையின் பெயரை எனக்கு வைத்ததால், அவர் எனக்குச் சிறு வயதிலேயே அவர் அறிமுகம் ஆகிவிட்டார். பள்ளி நாட்களில் பேச்சுப் போட்டியில் அவரைப் பற்றி பேசி பல முதல் பரிசிகளைப் பெற்று இருக்கிறேன்.

அவர் கோபத்தைப் பற்றி சொல்லும் போது 'பலமே வாழ்வு, பலவீனமே மரணம்' என்று ஒரே வாக்கியத்தில் சொல்லிவிட்டார். அதாவது வீரம் நெஞ்சில் இருக்கும் போது தானே வெளித்தெரிகிறது. அந்த வீரம் எப்படிப் பட்டதாக இருக்க வேண்டும். கொடியவர்களை வீழ்த்தவும், நல்லவர்களுக்கு உதவுவதாகவும் இருக்க வேண்டும். எளிமையாகச் சொல்ல வேண்டும் என்றால் இன்றைய தமிழ்ப் பட ஹீரோக்களின் கோபம் போன்று இருக்க வேண்டும்.

நம் வாழ்க்கையில் 10 சதவீதம் நமக்கு என்ன நடக்கிறது என்பதைப் பொறுத்தது. மீதி 90 சதவீதம் நாம் அந்த நேரத்தில் எப்படி நடந்துக் கொள்கிறோம் என்பதைப் பொறுத்தது.

உதாரணத்திற்கு, காலையில் அம்மாவோ, தங்கையோ, மனைவியோ தேநீர் கொண்டு வரும் பொழுது கைத் தவறி சட்டையில் கொட்டி விடுகிறது. இது என்ன அவர்கள் வேண்டும் என்றா செய்தார்கள். தெரியாமல் நடந்து விட்டது. இதை நாம் இரண்டு முறைகளில் கையாளலாம். ஒன்று, கொட்டியவரைத் திட்டுவது. மற்றொன்று 'பரவாயில்லை, தெரியாமல் தானே கொட்டி விட்டது' என்று சொல்லி வேறு சட்டையை மாற்றிக் கொள்ளவது.

இதில் முதல் ஒன்று, அன்றையப் பொழுதை நீங்களாகவே கெட்டப் பொழுதாக்கிக் கொள்ளவதாகி விடும். மற்றொன்று அன்றைய பொழுது இன்னும் நல்ல பொழுதாகி அவரகள் அன்பு கூடவும் வாய்ப்பளிக்கும்.. இதில் எது நல்லது என்று நீங்கள் தான் முடிவு செய்ய வேண்டும்.

வாரியார் சுவாமிகளும் கோபத்தைப் பற்றி இப்படிக் கூறியிருக்கிறார்.

'சூடான பால் ஆற வேண்டும் என்றால் அதை வேறு பாத்திரத்தில் மாற்றி ஆற்ற வேண்டும்'. அதுப் போல சூடான சூழ்நிலையில் உங்கள் மனம் சலனமுற்றால் அந்த இடத்தை விட்டு அகன்று விட வேண்டும்.

சரி, இது நம்மை பிறர் கோபப்படுத்தும் போது செய்ய வேண்டியது. ஆனால் நாமும் பிறரைக் கோபப்படுத்துவது போல் ஆகிவிடுகிறதே அப்பொழுது என்ன செய்யவது? அதற்கும் ஒரு வழி சொல்கிறார்.

உலகில் மிக நல்லவன் என்றும், மிகக் கொட்டவன் என்றும் யாரும் இலர். அனைவருக்கும் இரண்டும் கலந்தே இருக்கும். இரண்டையும் தெரிந்துக் கொண்டு ஒருவனின் குற்றங்களை வாய் விட்டு சொல்லாமலும், குணங்களை பாராட்டவும் செய்தால் மற்றவரைக் கோபப்படுத்துவதில் இருந்தும் நாம் தப்பித்து விடலாம்.

குணம்நாடிக் குற்றமும் நாடி அவற்றுள்
மிகைநாடி மிக்க கொளல்.

இது வள்ளுவன் குறள்.

பின் வருவது இந்த நூல் ஆசிரியரின் குரல்.

இனத்தை சுகத்தை இனிதாய் விரும்பின்
சினத்தை அடக்கல் சிறப்பு.

என் நண்பர் இதற்காக எனக்குச் சொன்ன அறிவரை,

நான்கு அறிவாளிகள் மத்தியில் நாம் ஒரு அறிவாளியாக நடந்துக் கொள்வது,
நான்கு பைத்தியங்களுக்கு மத்தியில் நாம் ஒரு பைத்தியமாக நடந்துக் கொள்வது,

இப்படிச் செய்தால் பிரச்சனை வராதே!!
பிரச்சனை இல்லாவிட்டால், அங்கே கோபத்திற்கு என்ன வேலை???

என்ன சரி தானே??

நேதாஜி மேர்ஸ்ஸீ ஹோம்

2008-04-15T02:57:00.000-07:00

பள்ளி, கல்லூரி நாட்களில் விஷேச தினங்களில் வீட்டில் அமர்ந்து தொலைக்காட்சியைப் பார்த்தோ அல்லது தூங்கியோ பொழுதைக் கழிப்பதுண்டு. அப்போது எல்லாம் உருப்படியாக எதையாவது செய்ய வேண்டும் என்று தோன்றும். ஆனால் என்ன செய்வது, யாரிடம் கேட்பது என்று எதுவும் தெரியாது. வீட்டுக்குள்ளே ஒரு கிணற்றுத் தவளைப் போல வாழ்ந்துக் கொண்டிருந்த காலம் அது. வெளி உலகம் அவ்வளவாக பரிட்சியம் இல்லாத நேரம். ஒவ்வொருவருக்கும் ஒவ்வொரு விதமான வாழ்க்கை, ஒவ்வொரு விதமான பழக்க வழக்கங்கள் என்று எதையும் யோசித்துக் கூட பார்க்கத் தெரியாத ஒரு சாதாரண பெண் நான்!!

நினைத்தது நினைத்து முடிக்கும் முன்னரே எனக்குக் கிடைத்து விடும். ஆனால் இந்த ஆசிரமத்தில் உள்ள குழந்தைகளுக்கோ நினைக்கவே தெரியவில்லை. அப்படியே நினைத்தாலும் அது தானகவே மறக்கும் வரை கிடைப்பதும் இல்லை. ஒவ்வொரு பிஞ்சுக்களின் பின்னாலும் எத்தனை எத்தனை சோகக் கதைகள். போதைக்கு அடிமையான பெற்றோர், எய்ட்ஸ் வந்த பெற்றோர். இன்னும் கொடுமையாக இவர் தான் தாய், தந்தை என்றே தெரியாத பிஞ்சுக் குழந்தைகள்!!

அப்படிப் பட்டக் குழந்தைகள் உள்ள ஒரு இல்லம் தான் நேதாஜி மேர்ஸு ஹோம். இந்தக் குழந்தைகளுக்கு தமிழ் புத்தாண்டு அன்று மதிய உணவுக்கு ஏற்பாடு செய்திருந்தோம். அவர்களுக்கு அசைவம் தான் பிடிக்கும் என்பதால் நல்ல நாளாக இருந்தாலும் பரவாயில்லை என்று அதற்கே ஏற்பாடு செய்து விட்டோம்.

மதிய உணவுக்கு வரிசையாக அமர்ந்து இருந்தார்கள். 2 1/2 வயது முதல் 15 வயது வரை மொத்தம் 26 குழந்தைகள். ஒவ்வொருவரிடமும் அவர்கள் பெயரைக் கேட்டுக் கொண்டுருந்தேன். அதில் ஒரு சிறுவன் எனக்கு 'டோலு, டோலு' பாடத் தெரியும் என்று பாடியும் காட்டினான். அவன் அருகில் இன்னொருக்குட்டி என்னையே முறைத்து பார்த்துக் கொண்டிருந்தான். அவன் என்னிடம் பேச மாட்டானாம். அவனுக்கு அடிப்பட்டு இருப்பதாகவும், அவன் பெயர் 'சூரியா' என்று குழந்தைகளுக்கே உரிய தோணியில் அட்டகாச அறிமுகம் செய்து வைத்தான் நம் 'டோலு, டோலு' சுட்டி. என்னையே முறைத்து பார்த்துக் கொண்டிருந்த சூரியா, அடிப்பட்ட கையைக் காட்டி 'வலிக்குது' என்று மட்டும் சொன்னான். உண்மையில் எனக்கு மிகவும் கஷ்டமாகி விட்டது. எனக்கு சின்னதாக காயம் பட்டாலே அழுது ஆர்பாட்டம் செய்து என் பெற்றோரை ஒரு வழி ஆக்கி விடுவேன். பெற்றோரே இல்லாத இவர்கள் தனக்கு ஏதாவது பிரச்சனை என்றால் கூட எப்படி சொல்வது, சொன்னால் திட்டு விழுமோ என்று பயந்து பொறுத்துக் கொள்கிறார்களே உண்மையிலேயே நான் இவர்களிடம கற்க நிறைய இருக்கிறது.

அந்த பிஞ்சுக்குழந்தைகள் யார் உதவியும் இன்றி தாமாகவே மிகவும் அழகாக சாப்பிட்டார்கள். இந்த வயதிலும் எனக்கு மீன் சாப்பிடத் தெரியாது. ஒரே ஒரு முள் இருந்தால் மட்டுமே சாப்பிடுவேன். ஆனால் அந்த குழந்தைகள் எவ்வளவு அழகாக சாப்பிட்டார்கள் தெரியுமா? அவர்கள் சாப்பிடுவதைப் பார்த்து என் தம்பி 'எப்ப நீத்து நீங்க இப்படி சாப்பிடுவீங்கன்னு' கிண்டல் வேறு.

இந்த இல்லத்தின் குட்டி மற்றும் செல்லப் பெண் 'சிந்து'. மிகவும் அழகாக நடனம் ஆடிகிறாள். யாரிடமும் கற்காமல் அவளாகவே ஆடுகிறாளாம். அசத்தல் தான் போங்க!!

விடைபொறும் பொழுது எனக்கு சூரியாவை எப்படியாவது பேச வைத்து விட வேண்டும் என்று என்னனவொ செய்தேன். என்ன் வேணும் உனக்கு என்று நான் கேட்டவுடன் கொஞ்ச நேரம் யோசித்து விட்டு அவன் சொன்ன வார்த்தை 'அம்மா'.. என்ன பதில் சொல்ல நான்???? அவன் கேட்ட இன்னொன்று 'மிட்டாய்'. அதையும் என்னால் வாங்கிக் கொடுக்க முடியாமல் போய் விட்டது...

இப்படி ஒரு நெகிழ்ச்சியான அனுபவம் கிடைக்க உதவிய கார்த்திக் குமாருக்குத் தான் நான் நன்றி சொல்ல வேண்டும்.. நன்றி கார்த்திக்!!

வலது ஒரத்தில் நம் டோலு, டோலு.அவன் வலது பக்கத்தில் நில நிறச் சட்டையில் 'சூரியா

ரோஸ் நிற உடையில் நம்மைப் பார்க்கும் 'சிந்து'

கண்ணாடி உறவுகள்!!

2008-03-31T21:25:00.000-07:00

உறவுகளை கண்ணாடியுடன் ஒப்புடுவார்கள்!!
அது நம்மை பிரிதிபலிப்பதால் மட்டும் அல்ல!!
எளிதில் உடையக்குடியதும் என்பதால்!!

உறவுகள் பல வகை இருந்தாலும்
உணர்வுகள் பல நேரங்களில்,
பல விஷயங்களில் ஒன்றாகவே இருக்கிறது!!

எந்த ஒரு உறவையுமே
எவர் ஒருவரின் வற்புருத்தலின் போரிலும்
நம்முள் திணிக்க முடியாது!!

அவர் அவர் குணங்களை
அப்படியே ஏற்றுக் கொள்ளும்
மனம் இருந்தால்
அந்த உறவு நம்மை பிரிதிபலிப்பதாக இருக்கும்..

இல்லை என்றால்,
கண்ணாடியின் இரண்டாம் நிலை தான்..
ஆம் உறவு உடைந்து கூட போகலாம்!!

என்னைப் புரியாதா!!!

2008-02-13T21:58:00.000-08:00

உன்னைப் பார்க்கும் பொழுது
மனம் கொட்டிவிடு என்கிறது!!
வாயோ வார்த்தைக் கிடைக்காமல் தவிக்கிறது!

மனமும் வார்த்தையும் சேரும் நேரம்
கண்கள் உன்னைக் காண முடியாமல் தவிக்கிறது!!

என்னடா செய்வேன் நான்
என்றடா புரியும் என் மனம்!!

உன்னைக் காதலிக்க காரணம் கேட்கிறாய்
என்ன காரணம் நான் சொல்ல
நீ நல்லவன்,
என்னைப் படிப்பவன்,
இது போதாதா,
உன்னை நான் காதலிக்க...

உன்னை நான் மறக்க
நீ நடத்தும் இந்த நாடகமும் புரிகிறது!!

மறக்கவும் முடியாமல்,
மறைக்கவும் முடியாமல்
தவிக்கும் என் மனம்
நீ அறிய
நான் என்னடா செய்ய!!

காத்திருப்பேன்
என் ஆயுள் வரை காத்திருப்பேன்
உன்னை சுமக்க முடியாவிட்டாலும்
உன் நினைவுகளை,
என் உயிர் உள்ள வரை சுமக்க நினைக்கும்
என்னைப் புரியாதா!!!

அரசியல் பேசலாம் வாங்க!!

2007-10-02T06:46:00.000-07:00

தமிழகத்தில் பந்த்!! அக்டோபர் மாதம் பிறந்த உடனேயே பந்த். நம்மில் பலருக்கு பந்த் நடக்குமா? நடக்காதா? என்று மனதில் ஒரு பெரிய கேள்வி (??) சேது சமுத்திரத் திட்டம் நிறைவேறுமா, நிறைவேறாதா என்ற அக்கறை எல்லாம் ஒன்றும் இல்லை. மூன்று நாட்கள் சேர்ந்தாற் போல் விடுமுறை கிடைக்குமே என்ற ஒரு நல்ல எண்ணம் தான்.

இந்த பந்த், பின்னாளில்(!!) உண்ணாவிரதமாகி, பின் குடியரசாட்சி வரும் என்றவுடன், அதுவும் மாறி ....

நானும் இந்தியப் பெண். அதுவும் தமிழ் நாட்டுப் பெண். இங்கே நடக்கும் இது போன்ற விளையாட்டுகளுக்கு நானும் (நான் மட்டும் அல்ல, தமிழகத்தில் பிறந்த ஒவ்வொருவரும்) ஒரு காரணம். இராமன் ஆண்டால் என்ன? இராவணன் ஆண்டால் என்ன என்ற எண்ணம் இருக்கும் வரை இது போன்ற விளையாட்டுகளை நிறுத்த முடியாது. கிரிக்கெட்டில் இந்தியா வெற்றி பெற வேண்டும் என்ற எண்ணம் நமக்கு இருக்கும் அளவில் பாதி கூட ஒரு நல்ல தலைவர் ஆட்சிக்கு வரவேண்டும் என்பதில் இல்லை என்பது வருந்த வேண்டிய விஷயம்!!

ஆளும் கட்சியானாலும் சரி, எதிர் கட்சியானாலும் சரி. இருவரும் இரண்டு விசயத்தில் மட்டும் ரொம்பவே ஒற்றுமையாக இருக்கிறார்கள்.

1. ஒருவரை விட ஒருவர் அதிகம் சேர்ப்பதில்.
2. மக்களை வைத்து விளையாடுவதில்

இருவருக்கும் திட்டத்தை செயல் படுத்துவதில் இருக்கும் ஆர்வத்தை விட தங்கள் பதவி மேல் தான் ஆர்வம் அதிகமாக இருக்கிறது. ஆறுபதிலும் (அதற்கு மேலும்) ஆசை யாரை விட்டது. இதுக்கு நம் அய்யாவும், அம்மாவும் ஒரு சிறந்த உதாரணம். போகும் போது நாம் எதையும் எடுத்துக் கொண்டு போகப் போவதில்லை. பின் இதற்காக, அப்பாவி மக்களை கஷ்டப்படுத்துவது எந்த விதத்தில் நியாயம்?? மாத வருமானம் வாங்குபவர்களுக்கு இது ஒரு நாள் கிடைத்த சந்தோஷ விடுமுறையாக இருக்கலாம். ஆனால், நாள் கூலி வாங்குபவர்கள் கதி.....

அரசியல்வாதிகளே, மக்களை வைத்து காமெடி, கீமெடி பண்ணலேயே ????

ஹாஸ்டல் வாழ்க்கை

2007-08-15T00:24:00.000-07:00

நானும் பெங்களூரூ போய் நண்பர்களுடன் வீடு எடுத்து தங்கியாச்சி, பின் சென்னைக்குப் போய் உறவினர் வீட்டிலும் சில மாதங்கள் தங்கியாச்சி. இப்பொழுது சென்னையில் ஹாஸ்டலில். இங்கு எனக்கு நண்பர்கள் என்று யாரும் கிடையாது. புது இடம், புதிய மனிதர்கள், புதிய உணவு. எல்லாமே எனக்கு புதுசு. என் சம்பந்தப்பட்ட எல்லா வேலைகளையும் நானே செய்து கொள்ள வேண்டிய நிலை. என் துணியையும் கூட நானே துவைச்சுக்கிறேன்னா பாத்துக்கோங்களேன். சரி சரி முறைக்காதீங்க!! நான் என்ன பண்ண. வீட்டுல அப்பா இல்லைன்னா அம்மா யாராவது வாஷிங் மிஷின்ல போட்டுக் கொடுத்துடுவாங்க அதான் வேற ஒண்ணும்மில்லை. ;)

ஹாஸ்டலில் ஒரே இயந்திர வாழ்க்கைத்தான். வரங்க, சாப்பிடுறாங்க அப்பறம் தூங்கடுறாங்க. எனக்கு 9 மணிக்குத்தான் ஆபீஸ். அதுவும் மேலேயே. அதனால 8:30 வரை சயனம் தான். 6:30 மணிக்கு எல்லாம் எழுந்து பழக்கமாயிடுச்சா, அதனால தூங்க முடியல. ஆனா வேற வழியில்லை. எந்திருச்சாலும் வேஸ்ட்டு தான். அதனால தூங்கிக்கிட்டே ஒவ்வொருத்தரையும் கவனிக்கிறதே என் காலைப் பணிகளில் ஓன்றாகி விட்டது. சில நேரம் சுவாரிஸ்யமான விஷயங்கள் எல்லாம் நடக்கும். அதையும் இப்பவே எழுதலாம் தான். ஆனா, நேரம் இல்லை. லேட்டா போன சாப்பாடு கிடைக்க மாட்டேங்குது. ரொம்ப கம்மியா வேற அனுப்புறாங்களா. அது மட்டும் இல்லாம இன்னக்கி எல்லாருக்கும் லீவு வேற. அதனால வரட்டா.............

ஒரு வார்த்தை

2007-08-15T00:04:00.000-07:00

சமீபத்தில் கேம்ப்ரிட்ஜ் பல்கலைக் கழகம் நடத்திய ஆராய்ச்சியின் முடிவுகள் படி ஒரு வாத்ர்தையில் உளள் எத்ழுதுக்கள் சயாரின வசைரியில் அந்மைது இகிருக்றதா எபன்து முகிக்மியல்லை. முதல் எத்ழுதும் கடைசி எத்ழுதும் கடைசி எத்ழுதும் சயாரின இடதித்ல் அந்மைதிருந்து மறற்வை கனான்பினான் என்று இந்ருலுதாம் அதை நாம் நம்டைமுய யூத்கலேதாயே தவன்றிறி பத்டிது விட முயுடிம். ஏன்னெறால், மனித மூயாளைனது ஒவ்ருவொ அச்ட்ரமாக படிகாக்மல் ஒவ்ருவொ வாத்ர்தையாக பப்டிபது தான் அற்தகு காணரமாம்!!

உபயம்; மங்கையர் மலர்

DCIயில் நாங்கள்

2007-07-21T20:40:00.000-07:00

நவின் கேக் சாப்பிட விடாம இப்படி போட்டோக்கு போஸ் கொடுக்க சொன்னதாலே வந்த ஏக்கம் என் கண்களில் தெரிகிறதா?

ஒரு எலும்பு, ஒரு எலும்பை தின்னும் காட்சி இதோ!
இது என் விமர்சனம் இல்லை! ஹேட்டல் சர்வர் அடித்த கமெண்ட்!
மாசா மாசம் போய் சாப்பிடுறோம் இல்ல அதான்!! ;)

அதான் அடுத்தவங்க இலையிலே கைய வச்சாச்சி இல்ல, அப்பறம் என்ன
அழுகை!!

(SEO People) ராகவன் ரொம்ப யோசிக்காதீங்க! அதான் எல்லா சைட்டையும் ப(3)ண்ட் பண்ணியாச்சி இல்ல. அப்பறம் என்ன? பாருங்க உங்க மானேஜர் அஜய், அடுத்து நீங்க என்ன பண்ணப்போறீங்களேன்னு நினைப்புல ரொம்ப சோகமா கமிராவை பாக்கிறாரு பாருங்க!! இளங்கொவன், என்னாலும் நாம பேசித் தீர்த்துக்கலாம் ஓகேவா??? மொரைக்காதீங்க ப்ளீஸ்!

என் கைவண்ணம்!

2007-07-17T20:17:00.000-07:00

புடிச்சிருக்கான்னு சொல்லுங்களேன்!

ஏர்டெல் சுப்பர் சிங்கர் ஜுனியர்!

2007-07-14T11:55:00.000-07:00

மெகா சீரியலால் தமிழகத்தின் இல்லத்தரசிகளைக் கட்டிப் போட்டு, அதனால் இல்லத்தரசர்களின் கோபத்துக்கு ஆளாகிக் கொண்டு இருக்கும் சின்னத்திரைகளின் மத்தியில் விஜய் டிவி உண்மையில் ஒரு புதிய சாதனைப் புரிந்து இல்லத்தரசி, இல்லத்தரசர்கள் மட்டும் இல்லாமல் அனைவரையும் கட்டிப் போட்டு விட்டது.

வாழ்த்துகள் விஜய் டிவி மற்றும் ஏர்டெல்!!!

இளங்கன்று பயமறியாது என்பதற்கு இது ஒரு சிறந்த உதாரணம்!!

ஒரே நாளில், ஒரே பாடலில் ஒருவர் புகழின் உச்சிக்குப் போவது என்பது சினிமாவில் மட்டும் தான் சாத்தியம் என்பதை இந்த செல்லக் குழந்தைகள் முறியடித்து நிஜத்தில் சாதித்துக் காட்டியிருக்கிறார்கள். சூப்பர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்ர்!!!

கிருஷ்ண மூர்த்தி - சென்னை தளபதி, குட்டி வித்வான் என்று பல பட்டப்பெயர்களுக்குச் சொந்தக்காரனாகி தமிழக மக்களின் மொத்த மனதையும் தன் குரலால் கட்டிப் போட்டிருக்கிறான். கடைசி சுற்றில் அவன் பாடிய 'சங்கீத ஜாதி முல்லை.................' உண்மையாகவே சொல்கிறேன் S.P.B. கேட்டிருந்தால் சந்தேஷத்தில் ஆனந்தக் கண்ணீர் விட்டிருப்பார். அவ்வளவு அருமை!! குடும்பத்தின் வறுமையையும் பெருட்படுத்தாமல் அவன் பெற்றோர் அவனுக்கு அளித்திருக்கும் இந்த பயிற்சிக்கு நான் தலை வணங்குகிறேன்.

விக்னேஷ் - ஜுனியர் மாஸ்டர், பட்டனத்து பண்டிதன் போன்ற பல பட்டங்களுக்குச் சொந்தக்காரன். இவன் குரல் மட்டும் இல்லாமல் இவனுடைய துணிச்சல், வேடிக்கையாக அவன் செய்யும் அங்க அசைவுகள் எல்லாமே நம் மனதைக் கொள்ளைக் கொள்கின்றன. சூப்பர்ர்ப் விக்னேஷ்!!!

இனிமையான குரல் யாரையும் கட்டிப்போட்டு விடும் என்பதற்கு விக்னேஷின் நண்பன் ஓர் சிறந்த உதாரணம். இரண்டு வருடம் சுய நினைவின்றி கிடந்த போதும் அவன் தாய், தந்தை பெயர் கூட இன்னும் தெரியாத நிலையிலும் அவன் விக்னேஷை மட்டும் நினைவில் வைத்திருப்பதற்கு அவன் இசை மிக முக்கிய காரணமாக இருந்திருக்கும் என்பதில் எள்ளளவும் சந்தேகமில்லை. இனிய குரல், இசை - பாறாங்கல் போன்ற மனதையும் உருக்கிவிடும் என்பதில் யாருக்கும் சந்தேகம் இல்லை.

சாய்ஷரன் - பைனலுக்கு வரமுடியாவிட்டாலும் தன்னை தேற்கடித்த தன் நண்பனுக்கு (விக்னேஷ்க்கு) வாழ்த்து கூறியது உண்மையிலேயே என்னை நெகிழ வைத்து விட்டது. இத்தனை வயதாகியும் எனக்கு Maturity வரவில்லை என்று என் உயிர் நண்பர் ஒருவர் அடிக்கடி கூறுவார். ஆனால் இந்த குட்டிப் பயலுக்கு இந்த வயதில் எத்தனை Maturity. Great!!!

வாழ்த்துக்கள் கிருஷ்ண மூர்த்தி, விக்னேஷ் மற்றும் சாய்ஷரன்!!

Life: Before and After Marriage

2007-07-07T20:29:00.000-07:00

Before the marriage:

He: Yes. At last. It was so hard to wait.
She: Do you want me to leave?
He: NO! Don't even think about it.
She: Do you love me?
He: Of course!
She: Have you ever cheated on me?
He: NO! Why you even asking?
She: Will you kiss me?
He: Yes!
She: Will you hit me?
He: No way! I'm not such kind of person!
She: Can I trust you?
He: Yes.

Now after the marriage you can read it from below to up !!!!

ரிக்கர்சிவ் புரோகிராம்

2007-02-18T04:14:00.000-08:00

Recursive Function !!

A function that calls itself repeatedly, satisfying some condition is
called a Recursive Function.

உதாரணம் இதோ ---
< -----------------------

தந்தை - மகன்

2006-12-16T23:54:00.000-08:00

தன் மகன் மேலே போயிடுவான்னு
வழியனுப்பும் தந்தை!!
படியில் தொங்கும் மகன்!!

வளர்ந்த நாடுகளில் இந்தியா!!

2006-11-18T18:25:00.000-08:00

நான் போன வாரம் பெங்களுர் போயிருந்தேன் இரண்டு காரணங்களுக்காக. முதல் காரணம் என் நண்பர்களை சந்திக்க. இரண்டாவது காரணம் என் தங்கையின் M.Phill பிராஜக்ட் தேட.(முக்கியமானத இரண்டாவதா போட்டதுக்கு யாரு திட்டுறாங்களோ இல்லையோ என் தங்கை நிச்சயம் திட்டுவா!! )

பெங்களுர் போகும் போது நிச்சயம் நினைத்துக் கூட பார்த்திருக்க மாட்டேன் இப்படி ஒரு உலகத்தை பெங்களுரில் பார்ப்பேன் என்று. உண்மையிலேயே நான் நன்றி சொல்ல கடமைப்பட்டிருக்கிறேன் என் தங்கையின் இரண்டு நண்பர்களுக்கு. நன்றி திருலோக், விவேக்.

பெங்களுரில் நானும் குறைந்தது 6 மாத காலம் இருந்திருப்பேன் வேலை தேட. நான் நன்றாக ஊர் சுற்றுவேன். ஊர் சுற்ற நேரம் காலம், சோர்வு என்று எதைப் பற்றியும் கவலைப் பட்டதில்லை. கூப்பிட்ட உடனே கிளம்பி விடுவேன். அவ்வளவு ஆர்வம் ஊர் சுற்றுவதில் எனக்கு!! இந்த வேலை தேடும் நேரம் போக மிச்ச நேரங்களில் பெங்களுரைச் சுற்றியிருக்கிறேன். நிறைய இடங்கள். பிரிகேட் ரோட், லால் பார்க், இஸ்கான் ................. ஆனால் இப்படி ஒரு இடம் பெங்களுரில் நான் நினைத்துக் கூட பார்த்தில்லை. உண்மையிலேயே சூப்ப்ப்பபர்!!

மெஜஸ்டிக்கில் இருந்து 1 1/2 மணி நேர பயணத்தில் இருந்தது ஜக்குர். Jawaharlal Nehru Centre for Advanced Scientific Research(GKVK). இங்கே நிறைய ஆராய்ச்சி எல்லாம் பண்றாங்க. இந்த இடமே ரொம்ப ரொம்ப ரம்மியமா இருந்தது. நீர் வீழ்ச்சி, விதவிதமான மலர்ன்னு சுற்றுப்புறமே சூப்பரா இருந்தது. இப்படி இதமான சுழ்நிலையில் எவ்வளவு நேரம் வேலை பார்த்தாலும் நமக்கு சோர்வே வராது. அங்கே வேலை பார்ப்பவர்கள் அந்த இடத்தை விட்டு எதற்காகவும் வெளியே செல்லக் கூட தேவையே இல்லாத அளவு எல்லா வசதியும் உள்ளேயே செய்திருக்கிறார்கள். இந்தியாவில் திறமைசாலிகளுக்கு பஞ்சமே இல்லை. ஆனால் அவர்களுடைய திறமைகளை வெளிப்படுத்த முடியாமல் போக அவர்களுடைய சுற்றுப்புறமும், சுழ்நிலைகளுமே சில நேரங்களில் காரணமாக அமைந்து விடுகிறது. இதற்கு நேர்மாறக இருந்தது JNC. நல்ல ஒரு முன்னேற்றம்.

அங்கே இருந்து நாங்கள் சென்ற இடம் NCBS. உண்மையில் நான் இந்தியாவின் ஒரு பகுதியில் தான் இருக்கிறேனா என்ற சந்தேகமே வரும் அளவுக்கு வியப்பு தாங்க முடியவில்லை!! போட்டோ பிடிக்காமல் போய்விட்டேனேன்னு இன்றும் வருந்துகிறேன்!! அங்கே எங்கே பார்த்தாலும் அறிவியல் ஆராய்ச்சியாளர்கள். ஆனா, நாம சினிமாவில் பார்க்கிறது மாதிரி எல்லாம் யாருமே குறுந்தாடி வச்சிக்கிட்டோ, கறுப்பு கோட்டு சூட்டுன்னு எல்லாம் போடலை!! சினிமாவில் ரொம்ப தான் பில்டப் பண்றாங்கப்பா!! இங்கேயும் சகலமும் உள்ளேயே இருக்கு. இங்கு இருக்கிறவங்க தங்க இடம்ன்னு எல்லாமே உள்ளேயே இருக்கு. சமைக்க கூட தேவையேயில்லை!! அங்க மேஸ்ல சாப்பாடு சுப்பரா இருக்கு. அதுவும் குறைந்த விலையில். என்னடா இன்னும் சாப்பாட பத்தி எதுவும் எழுதலேயேன்னு என் நண்பர்கள் வருந்த கூடாது இல்ல, அதான் எழுதிட்டேன்!! ;-) அப்புறம் ஒரு விஷயத்தை சொல்லியே ஆகணும், என்னான்ன இங்க வேலை பார்க்கிறவங்க இந்த நேரம் தான் வரணும், இந்த நேரத்தில் தான் வேலை பார்க்கணும்னுங்கற கட்டாயம் எல்லாம் இல்ல. அவங்க இஷ்ட பட்ட நேரத்தில வரலாம், வேலை பார்க்கலாம்ன்னு நினைச்சா பார்க்கலாம், இல்ல விளையாடணும்னு நினைச்சா அதுக்கும் ஆயிரக்கணக்கில இடத்த விட்டு ஒவ்வொரு விளையாட்டுக்கும் தேவையான எல்லா வசதியும் செய்திருக்கிறார்கள். நானும் முன்பு யோசித்திருக்கிறேன், நமக்கு இப்படி எல்லாம் சுதந்திரம் கொடுத்தால் அதை சரியாக பயன்படுத்துவோமா?? நாம் தான் எதை செய்யாதேன்னு சொல்றாங்களோ அதை மட்டும் தானே செய்வோம். இந்த கல்வி முறையை நானும் எதிர்த்திருக்கிறேன். அதே சமயம் வெளி நாடுகளில் உள்ள கல்வி முறை நமக்கு ஒத்து வருமான்னு யோசித்தும் இருக்கிறேன். ஆனால் எதுவும் முடியும்ன்னு இவர்கள் நிருபித்து இருக்கிறார்கள்!! நம் கல்வி முறையிலேயே ஊறி வளர்ந்த இவர்களுக்கே இது சாத்தியம் ஆகிறது என்றால் அடுத்த தலைமுறைக்கு நிச்சயம் சாத்தியமே!! இன்னொரு முக்கியமான விஷயம், சொல்ல மறந்திட்டேன். அது என்னான்ன, NCBSல, இருந்து Ph.d பண்ண வெளிநாடு போனவங்க அந்த நாட்டு பெண்ணுங்களை கல்யாணம் பண்ணிட்டு வந்திருக்காங்களா! அதனால தானொ என்னவோ அவங்க குழந்தைகளை பார்க்கிறப்போ நாம இருக்கிறது இந்தியா தானான்னு ஒரு சந்தேகமே வந்திருச்சி!! பெங்களுரே அப்படித் தானே!! இங்கே என்னான்னு கேட்கிறீங்களா????

அடுத்து நாங்க போனது university of agriculture sciences. எனக்கு தோட்டக்கலையில் கொஞ்சம் ஆர்வம் ஜாஸ்தி!!! நானும் என் வீட்டில் நிறைய செடி, கொடிகளை வளர்க்கிறேன். என் நெருங்கிய நண்பர்களில் இவர்களும் (என் செடி, கொடிகளும்) உண்டு!! நான் என் சந்தேசம், வருத்தம் எல்லாவற்றையும் அதனுடன் பகிர்ந்திருக்கிறேன். நிறைய பேர் என்னை கிண்டல் கூட செய்திருக்கிறார்கள். நான் கவலை பட்டதில்லை!! அவர்களுக்கு புரியவைக்க முயற்சி செய்திருக்கிறேன். ஆனால் பல முறை என் முயற்சி வீணாகியிருக்கிறது!! இங்கு, நிறைய பேர் இந்த மரம், செடிகளோடு வாழ்ந்து கொண்டு இருக்கிறார்கள். வேரோடு கொண்டு வைத்தாலே ஒரு செடி வளர எவ்வளவு பிடிவாதம் பிடிக்கிறது. வந்து விடு எனக்காக என்று என்னை தினமும் கெஞ்ச வைத்த செடியும் என்னிடம் உண்டு. அதே சமயம் எவ்வளவு கெஞ்சியும் வராமல் என்னை 3 வருடம் காக்க வைத்து இன்று தினமும் நான் ஆபிஸ் விட்டு வரும் போது என்னை தன் வாசமுள்ள மலர்களால் வரவேற்கும் பவளமல்லியும் உண்டு. ஆனால் இங்கு என்னடாவென்றால் ஒரே ஒரு இலையை வைத்து ஒரு செடியை உருவாக்கும் முயற்சி நடக்கிறது!! மரம், செடிகளுக்கும் உயிர், உணர்வு இருப்பதை இங்கே வந்தால் நாம் உணர்வு பூர்வமாக அனுபவிக்கலாம்!!

இதை எல்லாம் பார்க்கும் போது வளர்ந்த நாடுகளில் இந்தியா என்று சொல்லும் நாள் வெகு தொலைவில் இல்லை!! என்ன என் தலைப்பு சரி தானே??

சந்திப்பு!!

2006-10-25T08:37:00.000-07:00

Friendship Forever

ஒவ்வொரு வருஷமும் தீபாவளிக்கு அடுத்த நாள் என்னோட பட்ட மேற்படிப்பு படிச்ச நண்பர்கள் எல்லோரும் எங்கே இருந்தாலும் அன்று காலையில் 10.30 மணிக்கு மீனாட்சி அம்மன் கோயில் பொற்றாமரைக் குளக்கரையில் சந்திப்பது என்று முடிவுசெய்து இருந்தோம். அதே போல் இந்த ஆண்டும் சந்திப்பு நடந்தது. இது இரண்டாம் வருடம்.

பங்கு கொண்ட நண்பர்களில் பலர் தொலை தூரங்களில் உள்ள பல் வேறு ஊர்களில் பணியாற்றுபவர்கள். இந்த சந்திப்புக்காகவே ஊரில் இருந்து வந்திருந்தாங்க. போன வருஷம் பெண்ணுங்க மட்டுமே வந்திருந்தோம். ஆனால் இந்த முறை பசங்க கூட வந்திருந்தாங்க. என் கூட படித்தவர்கள் தானான்னு நினைக்கிற அளவு ஒவ்வொருத்தரும் நல்ல நிலைமையில் இருக்காங்க. அவங்க பண்ண பந்தா இருக்கே!! ரொம்ப ரொம்ப சந்தேஷமா இருந்தது. இதுல ஒருத்தி அவள் புருஷனோடு வந்திருந்தா. 5 மாதக் குழந்தையை வயிற்றில் சுமந்த படி. எனக்கு அவள் வயிற்றை தொட்டுப் பார்க்க ஆசையாக இருந்தது. பக்கத்தில் அவள் கணவர். 7 மாதமானால் தான் அசைவுகளை உணர முடியும்மாம். அதற்காகத் தான் நானும் காத்திருக்கிறேன்னு சொன்னா. அட எல்லாரும் என்னை மாதிரியே ஆசைப் படுறாங்கப்பா. சரி இவ குழந்தைத் தான் வயித்திலே இருக்கு தொட முடியல, இன்னொருத்திக்கு குழந்தை பிறந்து 3 மாசம் ஆச்சின்னு சொன்னாங்க. சரி அவ வரட்டும், அவ குழந்தையை தூக்கலாம்னு ரொம்ப ஆசையா இருந்தேன். ஆனா அவ வரவேயில்லை. போன்ல அவ பையன் அழறதும் அவ சமாதனப் படுத்துறதும், என்னைய ஒரு 'அட' போட வச்சிருச்சு!!

போன வருஷம், எங்களில் நிறைய பேர் வேலை தேடும் வேலையில் இருந்தோம். ஆனால் இன்று எல்லோரும் வேலையில். ஆமாம் வெற்றியின் முதல் படியில் ஏறி விட்டோம்.

ஒவ்வொரு வருஷமும் இந்த சந்திப்பு தொடர்ந்தா ரொம்ப ரொம்ப சந்தேஷமா இருக்கும்.

தொடருமா!! பார்க்கலாம்!!.........................

கறுப்பு நாய்!

2006-10-24T07:25:00.000-07:00

தீபாவளிக்கு முதல் நாள், ஆபிஸ் வேற இருந்தது. யாருக்குமே வேலையே ஓடலை. எல்லோரும் தீபாவளி மூடிலேயே இருந்தோமா,எப்படா வீட்டிக்கு போயிடலாம்னு தான் எல்லாருடைய நினைப்பும். ஆபிஸ்ல தீபாவளி கொண்டாட்டம் வேற. ஒரு வழியா எல்லாம் முடிச்சி வீட்டுக்கு கிளம்பிட்டேன். வெளியே மழை வேற தூறிக்கிட்டே இருக்கு. வீட்டுல இருந்து ஆபிஸ் பக்கம் தான்னாலும் இரண்டு பஸ் மாறி தான் போற மாதிரி இருக்கும். அன்னிக்கும் அப்படித் தான். கீழவாசல்னு போட்டுக் கிட்டு வந்த ஒரு மினி பஸ்ஸில் ஏறி தெப்பக்குளம் வந்துட்டேன். இப்ப மழை கொஞ்சம் விட்ட மாதிரி இருக்கு. இரண்டு ஸ்டாப் தானே நடக்கலாமான்னு யோசிச்சேன். மழை பெஞ்சு முடிஞ்சு, மேகம் அழகா ஆரஞ்சு கலர் ஆடையிலே ஒரு தேவதைப் போல, அதை தெட்டுப் பார்க்கும் ஆசையோடு பறக்கும் பறவைக் கூட்டம், தகதகவென ஜெலிக்கும் குளம், அதைச் சுற்றி மின் விளக்குகள். இது எல்லாம் போதாதென்று கலர் கலர் பட்டாசுகள் வேற. இந்த அழகான சூழலில் நடக்க ஆசையாகத் தான் இருந்தது. நடந்தேயிருக்கலாம். அன்று நான் நடந்து போயிருந்தால், இன்று எனக்கு இந்த உறுத்தல் இருந்திருக்காது. என் உறுத்தலுக்குக் காரணம், அந்த கறுப்பு நாய்!

நான் நின்னுக்கிட்டு இருந்த நிறுத்ததிற்கு எதிரில் இருந்து ஒரு கறுப்பு நாய் என்னை நோக்கி ஓடி வந்திச்சி. நான் வேற அன்னக்கித் தான் என் வாழ்க்கையிலே ஐந்தாவது முறையா புடவை கட்டியிருந்தேன்!! ஒரு வேளை புடவையில் என் அழகைப் பார்த்து மயங்கிப் போய் தான் அந்த நாய் என்னை நோக்கி வருதோன்னு எனக்கு ஒரு சந்தேகம் வேற. இப்ப அது முன்ன விட வேகமா என்னை நோக்கி வருது. இப்ப எனக்கு சந்தேகம் போய் பயம் தான். அவ்வளவு வேகமா வந்த அந்த கறுப்பு நாய் திடீர்ன்னு எனக்கு ஒரு ஐந்தடி இடைவெளியில் ரோட்டுக்கு அப்படியும் இல்லாம, இப்படியும் இல்லாம, நடுவுலயும் இல்லாம ஒரு இடத்தில் ஒரு நிமிஷம் நின்னுட்டு, திரும்பவும் ஓடிப் போய் அனுப்பானடிக்கு போக பஸ் திரும்புற இடத்தில, சரியா அந்த
இடத்துக்குப் போன உடனே அங்கேயே அப்படியே படுத்திருச்சி!! எனக்கு பயங்கர அதிர்ச்சி!! ஒண்ணுமே புரியல!!

தீபாவளி நேரம்ல்ல நல்ல கூட்டம். நிறைய பஸ், கார், பைக், சைக்கிள்ன்னு நல்ல கூட்டம். எல்லா வண்டியும் வேக வேகமா வருது, போகுது. எல்லாரும் தீபாவளி மூடுல் இருந்தாங்க போல! இந்த களபரத்தில் அந்த நாய், எதைப்பத்தியும் கவலையேப் படாம நடு ரோட்டில் படுத்துக் கிடக்கு. என்ன ஆச்சி இந்த நாய்க்குன்னு யோசிச்சிக்கிட்டே அந்த நாய பார்க்கும் போது தான் அதுக்கு ஏதோ பிரச்சனைன்னு எனக்குத் தேணிச்சி. உத்துப் பாக்கிறேன், அந்த நாய் கால்ல இருந்து இரத்தம் வந்துக் கிட்டு இருக்கு. அப்ப தான் எனக்கு புரிஞ்சுச்சு யாரோ அது கால்ல வண்டிய ஏத்திட்டு போயிருக்காங்கன்னு!! அதனால எந்திரிக்கக் கூட முடியல. ஒவ்வொரு வண்டி வரும் போதும் எனக்கு மனசு திக்குதிக்குன்னு அடிச்சிக்கிச்சி!! எத்தனையோ பேர் அதத் தாண்டி போறாங்க, வர்ராங்க. ஆனா ஒருத்தருக்குக் கூட அதை தூக்கி ஒரு ஓரமா படுக்க வைக்கணும்னு தோணவேயில்லை!! மற்றவர்களுக்கு தோணவில்லைன்னு சொல்றேயே ஏன் நீ செய்திருக்கலாமேன்னு உங்களுக்கு கேட்கத் தூண்டும். எனக்கு உண்மையிலேயே தோணிச்சி, ஆனா, பயம் என்னைத் தடுத்து விட்டது. என்னால் அந்த காட்சியை பார்க்க சகிக்கவில்லை. பஸ்ஸும் வர்ர மாதிரி தெரியல. என்னால் அதற்கு மேல் அங்கே நிற்க கூட முடியவில்லை. நடக்க ஆரம்பித்து விட்டேன். இப்பொழுதும், மேகம் அழகா ஆரஞ்சு கலர் ஆடையிலே ஒரு தேவதைப் போல, அதை தெட்டுப் பார்க்கும் ஆசையோடு பறக்கும் பறவைக் கூட்டம், தகதகவென ஜெலிக்கும் குளம், அதைச் சுற்றி மின் விளக்குகள், கலர் கலர் பட்டாசுகள் எல்லாமே இருக்கு. ஆனால், இதை எல்லாம் ரசிக்கும் மனம் தான் இப்பொழுது எனக்கு இல்லை. என் மனசு பூராவும் அந்த கறுப்பு நாய் தான்.

அந்த நொடி நான் பயப்படாமல் இருந்திருந்தால் அந்த கறுப்பு நாயை காப்பாற்றியிருக்கலாம். அதற்கு என்ன நேர்ந்ததோ தெரியவில்லை. இதை என் இணையத்தில் பதிவு செய்வதைத் தவிர எனக்கு வேற எதுவும் தோணவில்லை!! என்னை மன்னித்து விடு!!

ஸ்வரங்கள்!!

2006-10-15T04:44:00.001-07:00

பாட்டு எனக்கு மிகவும் பிடித்த விஷயம்!!இசையை பற்றி நிறைய விஷயங்கள் தெரிந்து கொள்ள வேண்டும் என்ற ஆசை எனக்கு எப்பொழுதும் உண்டு.நான் அறிந்த சிலவற்றை என் இணையத்தில் பதிவு செய்யப் போகிறேன். பிழையிருந்தால் தெரிவியுங்கள்.
இன்றைய தலைமுறையினர் நிறைய பேர் நன்றாக பாடுறாங்க!!பாட்டுன்னா அதுல நிறைய வகை இருக்குல்ல - கர்நாடக சங்கீதம், இன்னிசை, நாட்டுப் புறப்பாட்டுனு நிறைய வகை.

இன்னிக்கி நாம எல்லோரும் எதாவது பாட்டை முணுமுணுத்திக்கிட்டே இருக்கிற மாதிரியான நிறைய வாய்ப்புக்கள் இருக்கு.அவ்வளவு ஏன் என் ஆபிஸில எப்பவும் பாட்டு ஒடிக்கிட்டே இருக்கும். பாட்டு இல்லாம ஆபிஸில சில பேருக்கு புரோகிராம்எழுத கூட முடியாது. காலையில ஆபிஸ் வந்த உடனே அவங்க தேடுறது ஹெட் போனைத் தான். அந்த அளவுக்கு இசை அவங்க புரோகிராம் கோடிங்கிளேயும் கலந்து விட்டது.

இசை - இது எதை வேண்டும்னாலும் செய்யும். என் போன்ற அமைதியானவர்களையும்(!!) பேச வைக்கும் சக்தி இந்த இசைக்கு உண்டு.

நாம சாதாரணமா ஒரு பாட்டை பாடும் போது சில நேரம் நமக்கே தெரிஞ்சுடும் இந்த பாட்டு நமக்கு வருமா - வராதான்னு! சில நேரம், நம்ம பாட்டு கேட்டு நமக்கே தோணும், நாம எஸ்.பி.பி. இல்ல ஜானகி அம்மா மாதிரி பாடுறோமோன்னு.ஆனா, அதே பாட்ட நல்ல பாடத் தெரிஞ்சவங்க முன்னாடி பாடும் போது சில நேரம் அவங்க அலட்சியமா இந்த பாட்டு உங்களுக்குவருமான்னு நாம பாட ஆரம்பிச்ச அடுத்த நொடியே கேட்பாங்க. நமக்கு ரொம்ப ஆச்சரியமா இருக்கும். எப்படித் தான் கண்டு பிடிக்கிறாங்களோன்னு!! இது கண்டு பிடிக்கிறது ஒண்ணும் பெரிய விஷயம் இல்ல. இதுக்கு தேவை ஸ்வரம் பத்தின கொஞ்சம் அறிவு.இந்த 7 ஸ்வரங்களை பிரித்து பார்க்க தெரிந்தால் போதும் ஸ்ருதியை எளிதில் பிடித்து விடலாம். இதுக்கு இசையை முறைப்படி கத்துக்கணும்னு இல்ல. உதாரணத்துக்கு, எஸ்.பி.பி.. அவர் இசையை முறைப்படி கத்துக்கல. இருந்தாலும் அவரால் பாட முடிகிறதே!

அதனால, இத தெரிஞ்சிக்க நாம வீட்டுல கத்தியெ, அறிவாளெ எப்படி கூர்மையாக்குறாங்களொ அது மாதிரி நம்ம காதை கொஞ்சம் கூர்மையாக்கிக்கணும் அவ்வளவு தான். நாம இந்த ஸ்வரத்தை தெரிஞ்சிக்கிட்டா போதும் எதை வேண்டுமானாலும் பாடி விடலாம்.அதே மாதிரி, பாட குரல் ஒன்றும் முக்கியமில்லை. உதாரணத்துக்கு, நித்திய ஸ்ரீ , பவதாரணி . உண்மையிலேயே சங்கீதத்தைப்பொறுத்த வரை இந்த குரல்கள் எல்லாம் தவறான குரல் தான். இருந்தாலும் அவர்கள் ஜொலிக்கக் காரணம் அவர்கள் ஸ்வரத்தை அறிந்ததால் தான். என் போன்ற குரல் இல்லாதவர்களாலும் நன்றாக பாட முடியும், ஸ்வரம் தெரிந்தால்!!

இதில் குரலோடு, ஸ்வரம் சேர்ந்தால் - அது தெய்வீகம்!!

முழுமை!!

2006-10-15T04:42:00.000-07:00

ஓர் பெண் எப்பொழுது முழுமை அடைகிறாள்!! இதில் பலருக்கு பலவிதமான கருத்து.பொதுவான ஒரு கருத்து ஒரு பெண் தாய்மை அடையும் பொழுது தான் முழுமை அடைகிறாள் என்பது!

இது பழசு கண்ணா பழசு !

இப்பொழுது, ஒர் பெண், தான் பெற்ற பிள்ளையை சிறந்த முறையில் வளர்த்து அவன் ஒரு சிறந்த குடிமகனாக விளங்கினால் மட்டுமேஅவள் முழுமை அடைகிறாளாம்!!

இது என்ன புதுசு கண்ணா புதுசா!!

இது என் நண்பர் ஒருவரின் கருத்து! தாய்மை அடைந்தவள் எல்லாம் முழுமை அடைந்ததாக சொல்லி விட முடியாது. அப்படி சொன்னால், ஒரு குழந்தையைபெற்று அதை அனாதையாக விடுகிறாளே, அந்த பெண்ணும் முழுமை அடைந்து விடுவதாக ஆகி விடுகிறதே - இது சரியா!!

இது தான் அந்த நண்பரின் கருத்து.

என் நண்பரின் இந்த கருத்தை பார்க்கும் பொழுது எனக்கு என்ன தோன்றுகிறது என்றால், அவர் பார்வையில் ஒரு குழந்தை அனாதை ஆவதற்கு அந்த தாய் மட்டுமே காரணம் என்பது போல் உள்ளது.அது உண்மை தானா!! இந்த இடத்தில் அந்த குழந்தைக்கு காரணமான அந்த ஆண் எங்கே போனான். அவனுக்கு இதில் எந்த பங்கும் இல்லையா!! எல்லாவற்றிற்க்கும் அந்த பெண்ணை மட்டும் குற்றம் சொல்வது நியாயமா!!

ஒவ்வொருதருடைய சிந்தனைகளும் மாறுபடும் தான். அதை நான் ஒத்துக் கொள்கிறேன். ஆனால் பொது இடத்திலோ அல்லது இது போன்ற இணையத்திலோ பதிவு செய்யும் போது தராசின் முள்ளாக நின்று யோசிக்கலாமே!! என்ன சரி தானா??

Code Library - Shell_exec()

2006-10-15T04:40:00.000-07:00

Hi Friends,

I would like to share the knowledge some thing I gathered in PHP

Shell_exec():

Use : we can execute shell scripts from a php file

Similar Concept : Like Function Calling Statement in C & C++

Example:

shell_exec("php -q MonthlyTime.php ". $StartDate." ".$EndDate." ".$location_id);

shell_exec("php -q MonthlyTime.php ". 2006-09-27 ." ".2006-09-31." ". 15 );

Here
php –q -> command to run a php file
MonthlyTime.php -> php file that I would like to run

date('Y-m-d',strtotime($StartDate))
date('Y-m-d',strtotime($EndDate))
$location_id

These are parameters that I have passed to the file “MonthlyTime.php”

Note: please maintain a blank space between parameters

How do I receive the parameters ( values ) in the file “MonthlyTime.php”:

$StartDate = $argv[1];
$enddate = $argv[2];
$LocationID = $argv[3];

Here we can receive those values from an array $argv you can pass ‘n’ number of arguments and also receive.

Practical Application:

Defaulter.php

If ( $ResultFlag==1 )
{
shell_exec("php -q MonthlyTime.php ".$StartDate." ".$EndDate." ".$location_id);

}

Else
{
shell_exec("php -q MonthlyHour.php ".$StartDate." ".$EndDate." ".$location_id);

}
?>

Here we are checking a condition for $ResultFlag and we are executing a php file at the run time by using shell_exec(); When our file reads the command shell_exec() then the program control will switch over to that file like “MonthlyTime.php” then the control will return to the next line in the parent file like Defaulter.php”

I hope now you will get an idea about shell_exec( ); in php

Here we are checking a condition for $ResultFlag and we are executing a php file at the run time by using shell_exec();

When our file reads the command shell_exec() then the program control will switch over to that file like “MonthlyTime.php” then the control will return to the next line in the parent file like “Defaulter.php”

I hope now you will get an idea about shell_exec( ); in php

இடியட்!!

2006-10-01T07:06:00.000-07:00

தலைப்பைப் பார்த்து யாரும் டென்ஷன் ஆக வேண்டாம். இது நான் ஆறாம் வகுப்பு படிக்கும் போது எழுதிய கதையின் தலைப்பு. இந்த கதை 'பூந்தளிர்'னு ஒரு சிறுவர் பத்திரிக்கையிலே வெளி வந்தது. இந்த கதைக்கு அப்ப எனக்கு 100 ரூபாய் அந்த பத்திரிக்கையில் இருந்து அனுப்பியிருந்தாங்க. அது தான் என் முதல் சம்பளம்!! இப்ப இந்த பத்திரிக்கை இருக்கிற மாதிரி தெரியல!! உன் கதைய போட்டாங்களே அப்பறம் எப்படி அந்த பத்திரிக்கை இருக்கும்னு யாரோ கேட்கிறது என் காதிலும் விழுது. ஹிஹி. பொது வாழ்க்கையில் இது எல்லாம் சகஜமப்பா!!

சரி சரி இப்படியே வெட்டிக் கத பேசிக்கிட்டு இருந்தா, எப்ப தான் என் முதல் கதய சொல்றதாம்!! வாங்க கதைக்கு போகலாம்.

அது ஒரு மழைக் காலம். கதையின் ஹீரோ ஒரு பள்ளிச் சிறுவன். அன்று அவன் பள்ளி விட்டு வீட்டுக்கு போயிட்டு இருந்தான்.நம்ம ஹீரோ சின்னப் பையன்னாலும் ரொம்ப ரொம்ப தைரியசாலி!! ஆனா என்ன, அவனுக்கு இடியக் கேட்டா தான் கொஞ்சம் பயம்.மழை காலத்திலே அதுவும் விளக்கு வைக்கிற நேரமா பாத்து கரண்டு கட் பண்ணுவாங்க பாருங்க, அப்ப இருட்டாயிடும் இல்ல, அந்த இருட்டக் கண்டா கொஞ்சம் பயம் அவனுக்கு. அது போக அவன் ரொம்ப ரொம்ப தைரியசாலி!!

அன்றும் அப்படித் தான். மழைக் காலம் என்பதால் சீக்கிரமே இருட்ட ஆரம்பிச்சிருச்சி. பயங்கர இடி, மின்னல் வேற. நம்ம ஹீரோவுக்கு ரொம்ப பயம் வந்திடுச்சி. அவன் போயிட்டு இருந்த தெருவில அவனைத் தவிர வேற யாரும் நடக்கல, பாவம் அவனுக்கு அந்த பயம் வேற. என்னடா பண்ணலாம்னு யோசிச்சப்ப, அவனுக்கு இந்த இடிய நாம எண்ணிக்கிட்டே வந்தா பயம் போயிடும்னு தோணிச்சு. அதனால அவன் ஒவ்வொரு இடியா எண்ண ஆரம்பிச்சான்.

அப்ப இடி ஒன்னு இடித்தது.

இடி ஒன்னு என்றான்!

அடுத்த இடி இடித்தது.

இடி இரண்டு என்றான்!

அடுத்து அடுத்து இடிகள் இடித்தன. ஏழாவது இடி.

இடி ஏழு என்றான்!

தொடர்ந்து இன்னொரு இடி, மின்னலுடன் இடிக்க - 'இடியட்டு' என்று சொன்ன நொடியில் - பின்னால் இருந்து - 'பளார்'!! என்று விழுந்தது ஓர் அறை அவன் கன்னத்தில்! 'ஆ' என்று அலறியப் படி திரும்பியவனிடம் பின்னால் வந்து கொண்டு இருந்த அவன் கேட்டான், 'யாராடா இடியட், நானா?' கன்னத்தைத் தடவியபடி திருதிருவென்று விழித்தான் நம் ஹீரோ!

எப்படி நம்ம கதை, சூப்பரா இல்ல!!

அன்னைக்கும் இப்படித்தான், என் அப்பா சொல்லச் சொல்ல எழுதினேன். இன்னைக்கும் அப்படித்தான், என் அப்பா சொல்லச் சொல்ல டைப் பண்ணேன்!!

ஹிஹி!!

முதல் எழுத்து

2006-10-01T07:05:00.000-07:00

இது என் முதல் இணையதளத்தின் முதல் பதிவு!!

இனி,

என் கிறுக்கல்கள், கருத்துக்கள் .........

நான் பார்த்தது, படித்தது, ரசித்தது, பிடித்தது .........

என எல்லாவற்றையும் எழுதப் போகிறேன்.

நிவேதிதா..................